SeederSchool.com

อ้อมและณัฐยาตกลงที่จะมีการนัดเจอกันสัปดาห์ละครั้งเพื่อที่จะได้พูดคุยกันในเรื่อง HR trend และเรื่องอื่นๆ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของกันและกัน หลังจากที่เธอทั้งสองได้พยายามศึกษาตำแหน่งงาน HRBP จากประกาศรับสมัครงานในครั้งที่ผ่านมา เย็นวันหนึ่งหลังจากที่เธอพูดคุยเรื่องงาน HR และเรื่องทางวิชาการเสร็จแล้ว เธอก็พูดคุยกันในเรื่องที่เป็นส่วนตัวมากขึ้น

“เธอรู้มั้ย ณัฐยา” อ้อมเริ่มพูดก่อน “ฉันรู้สึกทึ่งในความสามารถ ความเชี่ยวชาญ และวิธีการที่เธอใช้ในการทำงาน HR และเผชิญหน้ากับความท้าทายต่างๆ มากเลยนะ เธอทำอย่างไรถึงได้เปลี่ยนจากคนทำงาน HR แบบทั่วไป มาเป็น HRBP ได้ล่ะ”

ณัฐยายิ้มและหยุดคิดชั่วขณะหนึ่ง “อ้อม จริงๆ มันใช้เวลาเหมือนกันนะ มันไม่ได้สามารถทำได้เพียงแค่ชั่วข้ามคืนหรอก” เธอเริ่มประโยค “ตอนที่ฉันเริ่มทำงาน HR ใหม่ๆ งาน HR ที่เรียกว่า HRBP ยังไม่ได้มีความชัดเจนอะไรมากเท่ากับทุกวันนี้ ฉันก็เป็นเหมือนคนทั่วๆ ไปที่ทำงาน HR ในแทบจะทุกฟังก์ชั่นงาน ในขณะที่พยายามสำรวจตัวเองอยู่เหมือนกันว่าแท้จริงแล้ว ฉันถนัดงานในแบบไหนมากกว่า”

เธอเริ่มเล่าเรื่องตั้งแต่สมัยที่เธอทำงาน HR ใหม่ๆ อุปสรรคต่างๆ ที่ต้องเจอ และเล่าให้ฟังว่าเธอพยายามพัฒนาตัวเองอย่างไร “มีครั้งหนึ่งที่บริษัทที่ฉันทำงานอยู่กำลังเข้าสู่กระบวนการควบรวมกิจการ เอาจริงๆ มันวุ่นวายพอควรเลยทีเดียว แต่เอาจริงๆ นะ ในความรู้สึกวุ่นวายในเวลานั้น ฉันพยายามมองให้เห็นว่าเป็นโอกาส ฉันต้องทำงานกับหน่วยงานธุรกิจอย่างใกล้ชิด เพื่อทำให้การเปลี่ยนผ่านนั้นผ่านไปได้ด้วยดี ต้องทำให้วัฒนธรรมการทำงานและความเข้าใจของคนทั้งใหม่และเก่าเป็นไปได้ด้วยดีที่สุด เพื่อทำให้พนักงานรู้ว่าพวกเขาทั้งหมดมีคุณค่าต่อบริษัท”

อ้อมฟังเรื่องของณัฐยาอย่างตั้งใจ พร้อมพูดออกไปว่า “มันเหมือนเป็นจุดกำเนิดหรือจุดเริ่มต้นในการเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องทางธุรกิจ จนมาเป็น HRBP ของเธอเลยใช่ไหม”

“ใช่เลยอ้อม” ณัฐยาย้ำความเห็นของอ้อม “แต่ละอุปสรรคและความท้าทายที่เข้ามาในเวลานั้น เหมือนเป็นบันไดทีละขั้นที่ทำให้ฉันสามารถเข้าใจความต้องการของธุรกิจมากขึ้น ฉันใช้ช่วงเวลานั้นในการเรียนรู้และพัฒนาตัวเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จนกลายเป็นการเปลี่ยนแปลงไปเป็น HRBP เพื่อที่จะทำให้กลยุทธ์และวิธีการทำงานของ HR สอดคล้องไปกับเป้าหมายของบริษัทให้ได้ ซึ่งนั่นทำให้ฉันต้องทำงานเชิงรุกมากขึ้น”

เธอทั้งสองพูดคุยกันนานพอสมควรจนถึงเวลาค่ำ ผ่านเรื่องเล่าจากประสบการณ์ของณัฐยาที่มีทั้งความสำเร็จ ล้มเหลวและบทเรียนต่างๆ อ้อมรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่งที่มีณัฐยาเป็นพี่เลี้ยง เรื่องราวของณัฐยาไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องเล่าเท่านั้น แต่มันเป็นเหมือนเส้นทางและวิธีการให้อ้อมสามารถเดินตามเพื่อไปสู่งาน HRBP ในฝันของเธอในอนาคตด้วย

ทั้งสองคนได้ข้อสรุปบางอย่างร่วมกัน ณัฐยาให้คำแนะนำกับอ้อมว่า “จำไว้นะอ้อม ประสบการณ์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะดีหรือร้าย มันคือบทเรียน ยอมรับมัน เรียนรู้ไปกับมัน และประสบการณ์ต่างๆ เหล่านั้นแหละ ที่จะพาเธอไปสู่ความสำเร็จตามที่เธอตั้งใจไว้ได้”

อ้อมพยักหน้าด้วยความเข้าใจและรับรู้ได้ถึงเป้าหมายสำคัญของเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะตัดสินใจเดินทางในเส้นทางอาชีพ HR ด้วยวิถีทางของเธอแล้วก็ตาม แต่การที่ในเส้นทางที่เธอกำลังเดินนั้น มีผู้ช่วยหรือพี่เลี้ยงเข้ามามีส่วนร่วมด้วย ย่อมมีเรื่องที่ดีเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน