SeederSchool.com

ในค่ำคืนหนึ่ง อ้อมยังคงนึกถึงช่วงเวลาที่ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเพื่อนๆ HRBP ของณัฐยา และความคิดนั้นก็นำพาอ้อมให้เปิดคอมพิวเตอร์แล็ปท็อปของเธอเพื่อเข้าไปดูประกาศรับสมัครงาน เธออยากเปลี่ยนไปทำงานกับบริษัทข้ามชาติเพื่อสร้างประสบการณ์ที่หลากหลายและทำให้โลกของเธอกว้างใหญ่มากขึ้น

เสียงของณัฐยาที่พูดถึงเรื่องความน่าสนใจของตำแหน่ง HRBP ในบริษัทข้ามชาติ หรือการเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ ในสายงาน HR ยังคงดังก้องอยู่ในหูของอ้อม เธอตัดสินใจส่งเรซูเม่ของเธอไปตามประกาศรับสมัครงานในตำแหน่ง HRBP ที่เธอต้องการ “อย่างน้อยก็เพื่อเป็นการเปิดประสบการณ์ใหม่ให้กับตัวเองน่า” อ้อมบ่นพึมพำกับตัวเอง หลังจากที่ส่งเรซูเม่สมัครงานไปหลายที่เหมือนกัน เช้าวันรุ่งขึ้น อ้อมก็ต้องประหลาดใจ เมื่อพบว่าเริ่มมีอีเมลตอบรับกลับมาจากที่เธอส่งสมัครงานไปนั้น หลายๆ ที่อยากให้เธอมาทำแบบทดสอบและสัมภาษณ์งานในตำแหน่งที่เธอสมัคร อ้อมพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง “ฉันพร้อมหรือยังนะ กับเรื่องแบบนี้ ?”

เธอพยายามนึกถึงคำแนะนำต่างๆ ที่เธอได้รับจากคนที่ทำงานเป็น HRBP ไม่ว่าจะเจอจากที่ประชุม หรือเป็นการพูดคุยแบบกลุ่มเล็กกับเพื่อนๆ ของณัฐยา ทุกคนล้วนเล่าให้เธอฟังถึงพื้นฐานหลักการของการทำงานเป็น HRBP และเธอเองก็เข้าใจว่างานในแกนกลางพื้นฐานของ HR นั้น อาจไม่ได้แตกต่างกันเท่าไหร่ไม่ว่าจะเป็นบริษัทไทยหรือบริษัทต่างชาติ แต่อาจจะมีบริบทบางอย่างที่อาจจะทำให้เกิดความแตกต่างอย่างแท้จริง

การสัมภาษณ์ครั้งแรกของเธอคือกับบริษัทข้ามชาติชื่อดังที่ประกอบธุรกิจทางด้านเทคโนโลยี ผู้เชี่ยวชาญทางด้าน HR ในกลุ่มผู้สัมภาษณ์ถามเธอเรื่องความรู้ในงาน HR แต่ละด้านเพื่อให้มั่นใจว่าเธอมีความรู้ HR ที่ครอบคลุมจริงๆ ถามถึงมุมมองของเธอต่องาน HR ในการทำงานและประสานงานในระดับชาติ และสุดท้ายคือเธอทำอย่างไรให้งาน HR เป็นไปตามเป้าหมายของบริษัททั้งของหน่วยงาน HR เองและการสนับสนุนหน่วยงานอื่นๆ อ้อมพยายามดึงจุดแข็งของเธอและสิ่งที่เธอได้ทำจริงจากการทำงานกับ SiamRise และจากพี่เลี้ยงอย่างณัฐยามาตอบคำถามสัมภาษณ์งานเหล่านั้น

ในการสัมภาษณ์ครั้งที่สอง เธอได้รับการทดสอบที่เกี่ยวข้องกับเหตุฉุกเฉินด้านงาน HR เพื่อที่จะดูว่าเธอจะสนองตอบต่อเหตุการณ์นั้นอย่างไร อ้อมใช้วิธียกเหตุการณ์ที่เธอต้องจัดการกับสถานการณ์ฉุกเฉินเกี่ยวกับการรั่วไหลของข้อมูลที่เกิดขึ้นกับ SiamRise มาเล่าให้ผู้สัมภาษณ์ฟัง

จริงๆ แล้วณัฐยาเองก็มีส่วนเป็นอย่างยิ่งสำหรับการสัมภาษณ์งานของอ้อม เพราะในฐานะของพี่เลี้ยงที่ดี ณัฐยาช่วยทำตัวเปรียบเสมือนเป็นผู้สัมภาษณ์ เพื่อถามคำถาม ทดสอบความรู้ พร้อมกับให้คำแนะนำในบางคำตอบไว้ด้วย

ณัฐยามักจะบอกอ้อมอยู่เสมอว่า “เธอมีความรู้เพียงพออยู่แล้วอ้อม แต่ขอให้เธอรู้ไว้เลยว่าสิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งคือเรื่องของทัศนคติ ความกล้าหาญที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายและลุกขึ้นมายืนต่อสู้ได้ใหม่ในวันที่ต้องเจอกับความล้มเหลวหรือผิดหวัง ซึ่งเป็นเรื่องปกติของมนุษย์อย่างเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนทำงานด้าน HR”

มุมมองของอ้อมเปลี่ยนไป หลังจากผ่านกระบวนการสัมภาษณ์ที่ค่อนข้างยาก เข้มงวด จนทำให้เธอเกร็งไปหมด เธอเข้าใจมากขึ้นว่ามันมีโอกาสให้เธอพัฒนาและเติบโตได้จากการสัมภาษณ์งานแบบนี้ แทนที่เธอจะมองมันว่าเป็นการสอบที่ดูจริงจัง แต่เธอเริ่มมองให้เห็นแล้วว่า มันเป็นโอกาสหนึ่งที่ทำให้เธอได้ขยายมุมมอง แนวคิดและประสบการณ์ด้วย

และเมื่อผ่านมันมาได้ อ้อมก็ได้ข้อคิดสำหรับตัวเธอเองว่า จงเตรียมตัวให้พร้อม ไม่ใช่แค่เฉพาะด้านความรู้ในการทำงาน แต่ต้องเตรียมมุมมอง แนวคิด และทัศนคติให้พร้อมไว้ด้วย

อ้อมนั่งนิ่งๆ เพื่อให้เวลากับตัวเองในการย้อนไปในอดีตที่ผ่านมาด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันไป เธอเริ่มเห็นแล้วว่า สิ่งที่เธอตัดสินใจทำในทุกๆ เรื่องที่ผ่านมา จะช่วยเธอในอนาคตได้อย่างไร