อ้อมพบว่าชีวิตของเธอวุ่นวายมากเลยทีเดียวในระหว่างที่เตรียมการและสัมภาษณ์งานกับบริษัทต่างๆ ที่เธอสมัครไป เธอนึกถึงเส้นทางที่ผ่านมาของเธอ ปัญหาต่างๆ ที่เธอต้องเผชิญ และผู้คนที่เข้ามาช่วยเหลือเธอในเวลาต่างๆ ที่ผ่านมา เธอเข้าใจอย่างกระจ่างชัดว่าการที่เธอมีพี่เลี้ยง ที่ปรึกษา และเครือข่ายในงาน HR นั้นสำคัญกับเธอมากขนาดไหน
อ้อมตัดสินใจที่จะทำสิ่งต่างๆ ที่เธอได้รับนี้ กลับไปหาผู้อื่นบ้าง เธอคิดกับตัวเอง “ทำไมเราไม่สร้างโครงการพี่เลี้ยงขึ้นมาบ้างล่ะ ?” “มันน่าจะเป็นโครงการที่ทำให้เกิดการเชื่อมต่อกันของคนทำงาน HR ทั้งที่มีและไม่มีประสบการณ์เพื่อที่จะได้เรียนรู้จากประสบการณ์และความรู้ของกันและกัน”
อ้อมบอกไอเดียนี้กับณัฐยา ณัฐยาตอบตกลงในทันที “เจ๋งมากเลยอ้อม การเอาประสบการณ์และความรู้ของเธอมาช่วยคนรุ่นใหม่ที่สนใจและอยากเข้ามาทำงานนี้ มันเป็นเรื่องที่ดีมากๆ เลยจริงๆ”
และแล้วห้องนั่งเล่นของอ้อมที่เป็นเหมือนศูนย์รวมของเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ที่ผ่านมาก็ได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ในเวลานี้มันเป็นเหมือนสถานที่ที่ทำให้คนที่สนใจงาน HR มาพบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนไอเดียกัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความมุ่งมั่น
ณัฐยาเริ่มต้นด้วยการเล่าเรื่องของเธอ ที่เต็มไปทั้งเรื่องของเวลาแห่งความยากลำบาก เวลาที่ดี และบทเรียนสำคัญที่เธอได้รับจากการทำงาน เธอเน้นย้ำความสำคัญของการเรียนรู้สิ่งใหม่ตลอดเวลา และความพยายามในการปรับตัวให้ได้ต่อสถานการณ์ที่แตกต่างกันไป
ต่อมา อ้อมเล่าเรื่องของอ้อมบ้าง เรื่องของอ้อมก็จะเกี่ยวกับเป้าหมายของเธอในงาน HR ประสบการณ์การทำงานที่ SiamRise, การสร้างเครือข่าย HRBP, ปัญหาหรือความท้าทายที่เธอพบเจอในระหว่างการสัมภาษณ์งานและสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ต่างๆ อ้อมเน้นย้ำความสำคัญของการมีพี่เลี้ยงที่เป็นทั้งคนที่ช่วยเหลือและรับฟังเรื่องราวต่างๆ อ้อมบอกกับทุกคนไปว่า “พวกคุณน่าจะลองมองหาพี่เลี้ยง เพื่อที่จะได้เรียนรู้จากพวกเขา และสร้างเครือข่ายเอาไว้นะ มันไม่ใช่แค่เรื่องที่เอาไว้ทำเฉพาะการทำงานหรอกนะ แต่มันเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้และเติบโตในชีวิตด้วยน่ะ”
การพูดคุยเต็มไปด้วยคำถามและคำตอบที่สร้างความมีชีวิตชีวาและสีสันกับการได้พบปะพูดคุยกัน นอกจากนั้นยังมีบางช่วงที่เป็นการพูดคุยแบบจับคู่กัน เพื่อให้ HR รุ่นใหม่ได้พูดคุยเชิงลึกกับคนที่มีประสบการณ์มายาวนาน
เมื่องานจบลง ในคืนนั้น อ้อมรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง เธอพอใจมากๆ กับงานที่จัดในวันนี้ มันทำให้เธอรู้ว่า เส้นทางที่เธอเดินและกำลังเดินต่อไปจากนี้ไม่ได้มีเพียงเธอตัวคนเดียวอีกต่อไป ยังมีใครอีกหลายๆ คน ที่พร้อมจะมาร่วมเดินไปกับเธอ
“เส้นทางของเธออาจต้องพบเจออะไรมากมาย แต่ขอให้รู้ไว้เถอะว่า เธอไม่ใช่ตัวคนเดียว พยายามใช้ความรู้และประสบการณ์จากคนอื่นๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เพื่อพัฒนาตัวเองนะ” อ้อมพึมพำกับตัวเอง

Leave a comment