SeederSchool.com

สาเหตุที่ต้องชวนทำแบบนี้ก่อน เพราะขั้นตอนต่อไปจะทำได้ง่ายขึ้น เนื่องจากจะทำให้ “จิตตั้งมั่น” มีความเข้มข้นสูงขึ้น และโอกาสเป็นจริงก็จะเพิ่มมากขึ้น

ผมคิดว่า คุณน่าจะยังจำเรื่อง “มนุษย์ กับ ลิง” ได้

จิตเปลี่ยนแปลงเร็วมาก เหมือนกับการเคลื่อนไหวของลิง

จิตพร้อมจะวอกแวกอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกปัจจุบัน ที่เรามีสิ่งเร้ามาดึงสมาธิให้กระเจิดกระเจิงได้ง่ายขึ้น พอๆ กับสภาพจิตใจที่พร้อมจะหวั่นไหว จากความไม่มั่นคงและการเปลี่ยนแปลงไว ในโลกปัจจุบัน

ดังนั้น เราต้องคอยสังเกต “จิตของเรา” และพยายามเปลี่ยนจาก “จิตที่ควบคุมเรา” ให้กลายเป็น “เราที่ควบคุมจิต” และรู้ตัวไปพร้อมกับรู้จิตอยู่เสมอ ซึ่งมีผลที่ส่งไปให้จิตมีความมั่นคงและตั้งมั่นได้มากขึ้น

เมื่อไหร่ที่จิตตั้งมั่นมากขึ้น มุ่งมั่นมากขึ้น สิ่งนี้จะเกิดขึ้นตามมา ที่คนส่วนใหญ่เรียกสิ่งนี้ว่า “ศรัทธา”

อยากให้ลองนึกถึงคนที่มีศรัทธาอย่างแรงกล้า ซึ่งเขาเหล่านั้นมักจะอยู่ในวัด วิหาร หรือสถานที่ทางศาสนา

ในตัวอย่างที่สัธกูรูยกมา คนคนนั้นเป็นผู้เลื่อมใสศรัทธาที่อยู่ในศาสนาฮินดู

เขาปรารถนาจะมีบ้านสักหลัง แต่เขาไม่มีเงินพอจะสร้างบ้านได้ เขาวิงวอนขอต่อพระเจ้า เขาเชื่อมั่นและศรัทธาว่าพระเจ้าจะช่วยเหลือเขา และเขาจะมีบ้านหลังนั้นในที่สุด เขาเฝ้าสวดมนต์ วิงวอน และแสดงความศรัทธาอย่างไม่มีข้อสงสัยใดๆ ไม่มีความคิดใดที่แวบเข้ามาในหัวแล้วบอกว่า พระเจ้าจะไม่มอบให้ หรือมันเป็นไปไม่ได้

เขายังคงเชื่อมั่นและศรัทธาอย่างสุดซึ้ง ว่าสิ่งนี้เป็นไปได้ และพระเจ้าจะมอบบ้านมาให้เขาจริงๆ
สุดท้าย เขาก็ได้บ้านหลังนั้นมา

อีกหนึ่งเรื่องที่คล้ายๆ กัน แต่ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับทางศาสนา เรื่องนี้เกิดขึ้นในปี 1954 เป็นเรื่องของ โรเจอร์ แบนนิสเตอร์ นักวิ่งปอดเหล็ก

“เป็นเวลาหลายร้อยปีแล้ว ที่หมอและนักวิทยาศาสตร์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า การวิ่งในระยะทาง 1 ไมล์ (ประมาณ 1.6 กิโลเมตร หรือ 4 รอบสนามฟุตบอลมาตรฐาน) ในระยะเวลา 4 นาที นั้นเป็นไปไม่ได้”

(ถ้าจะคิดเป็นความเร็วคือประมาณ 24 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งอัตราปกติของคนทั่วไปกับการเดินของมนุษย์จะอยู่ที่ประมาณ 4-5 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เพราะฉะนั้นการวิ่งด้วยความเร็วระดับนี้ เท่ากับเร็วประมาณ 5 เท่าของการเดินปกติ คุณคงพอนึกออกแล้วนะว่าเร็วขนาดไหน)

“ถ้าใครคิดจะทำเรื่องนี้ คนนั้นต้องตายแน่ๆ แต่เมื่อผมลุกขึ้นมายืนได้ หลังจากที่ล้มฟุบไปหลังจากที่เข้าเส้นชัยไปแล้ว ผมนึกว่าผมตายไปแล้วเสียอีก แต่จริงๆ ผมยังไม่ตาย ที่สำคัญคือ ผมทำมันได้ด้วย !!!” โรเจอร์ แบนนิสเตอร์ พูดไว้ หลังจากที่เขาวิ่งเข้าเส้นชัย และใช้เวลาไปไม่ถึง 4 นาที

ใช่แล้วครับ โรเจอร์ แบนนิสเตอร์ ทำในสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า “ทำไม่ได้” และ “อย่าทำ” แต่เขาดันเลือกที่จะทำ

เขาไม่ได้อยู่ดีๆ ก็ลงมือทำ ลุกขึ้นไปวิ่ง 1 ไมล์ใน 4 นาที แต่เขาฝึกฝนทั้งร่างกายและจิตใจก่อนไปทำ ทางด้านร่างกาย เขาฝึกวิ่ง ฝึกหายใจ ฝึกการลงเท้า ฝึกให้มีกำลังกายและพละกำลังที่เพียงพอ
ส่วนทางด้านจิตใจ เขาบอกกับตัวเองว่า “สิ่งนี้เกิดขึ้นแล้ว เขาวิ่งเข้าเส้นชัยได้ภายใน 4 นาที” เขาฝึกให้ตัวเองเห็นภาพนั้นอยู่เป็นประจำและสม่ำเสมอ เขาฝึกแบบนี้ทุกวัน จนกระทั่งถึงวันที่ต้องลงวิ่งจริง

เรื่องไม่ได้จบเพียงแค่นี้ เพราะหลังจากที่โรเจอร์ แบนนิสเตอร์เป็นคนแรกที่ทำได้ ปีถัดมา มีนักวิ่งอีก 37 คน ทำได้ ปีถัดมาจากนั้น มีนักวิ่งอีก 300 คน ทำได้

และนี่คืออานุภาพของ “ความเชื่อ” และ “ศรัทธา” ที่เปลี่ยนให้ “ความปรารถนา” ให้เป็น “ความจริง”

จิม รอห์น กูรูด้านการพัฒนาตนเองบอกเอาไว้ว่า “ถ้าจะเชื่ออะไร ให้เชื่อไปแบบเด็กๆ เพราะผู้ใหญ่อย่างเรา ขี้สงสัยมากเกินไป”

ถ้าใครมีลูกหรือหลาน ลองสังเกตดูก็ได้ว่า ความเชื่อแบบเด็กๆ มีพลังและอานุภาพมากขนาดไหน สังเกตได้ง่ายๆ เวลาที่เด็กๆ เหล่านั้นเชื่อว่าจะได้อะไร คนเป็นพ่อแม่ ลุงป้า หรือน้าอา มักเตรียมพร้อมอยู่เสมอที่จะทำให้เรื่องที่เด็กคนนั้นอยากได้ กลายเป็นความจริง

และนี่คือพลังของความเชื่อแบบไม่มีข้อสงสัยใดๆ แบบเด็ก

จิม รอห์น บอกว่า “ความสงสัยว่าจะเป็นไปได้จริงๆ ไหม ความไม่เชื่อมั่นและศรัทธา ทั้งสองสิ่งนี้ จะเป็นตัวกำหนดว่า สิ่งที่เราปรารถนา ไม่มีทางเป็นจริง เพราะมันทำให้เกิดความขัดแย้ง และสับสนว่า แท้ที่จริงแล้ว เราปรารถนาจะได้สิ่งนั้นมาจริงๆ หรือไม่”

เราต้องตั้งเป้าหมายใหม่ ต้องตั้งจิตใหม่

“สิ่งนั้นจะเป็นไปได้ หรือเป็นไปไม่ได้ นั่นไม่ใช่เรื่องของเรา มันเป็นเรื่องของธรรมชาติและจักรวาลจัดสรร แต่เรื่องที่เป็นหน้าที่ของเราก็คือ เราต้องใส่ความเชื่อมั่นและความศรัทธาเข้าไปในจิตของเรา พร้อมกับใส่ความมุ่งมั่น ความพยายามอย่างแรงกล้า เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เราปรารถนานั้นมาให้ได้”

มีเรื่องเล่าพื้นบ้าน เป็นนิทานของชาวแอฟริกันอยู่เรื่องหนึ่ง เรื่องมันมีอยู่ว่า…

ชายคนหนึ่งมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง ที่วันนี้ เขาจะได้นำเอาแหวนที่สู้อุตส่าห์เก็บสะสมเงินที่ได้จากความขยันหมั่นเพียรในการทำงานไปซื้อมา เพื่อมาขอหญิงคนรักแต่งงาน

หญิงสาวคู่รักของชายหนุ่ม อาศัยอยู่กับครอบครัวของเธอในอีกฟากฝั่งของแม่น้ำ
ด้วยความลิงโลดดีใจของชายหนุ่ม เขารีบวิ่งตรงไปบ้านของหญิงสาว โดยวิ่งข้ามแม่น้ำในส่วนที่เป็นเกาะแก่งที่แคบที่สุด เขากระโดดไปบนหินแต่ละก้อน ตรงเกาะแก่งนั้น

แต่พอมาถึงหินก้อนสุดท้ายใกล้ขึ้นฝั่ง เขาลื่นล้มหลังจากเหยียบหินก้อนนั้น ก้นจ้ำเบ้า พร้อมกับแหวนที่หลุดลอยออกจากมือและตกลงไปในแม่น้ำ

เขาตกใจ หน้าซีดเผือก เปลี่ยนจากรอยยิ้มแห่งความสุขบนใบหน้า เป็นความเศร้าเต็มประดา ที่ดูเหมือนจะมีน้ำในตาที่เริ่มไหล

เขาพยายามมองหาแหวนที่หล่นลงไปในแม่น้ำ มองซ้ายที ขวาที หาตามซอกหลืบของหิน ควานหา ขุดดิน เพื่อหวังว่าจะเจอแหวนล้ำค่าวงนั้นได้อย่างเร็วไว แต่เขาก็หาไม่เจอ

คนบนฝั่งที่เห็นเหตุการณ์ และกำลังดูสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังทำ พยายามช่วยเหลือและอยากให้เขาหาแหวนวงนั้นให้เจอ พวกเขาตะโกนลงมาว่า

“นั่งลงก่อนพี่ชาย นั่งลง พักสักแป๊บนึงก่อน หายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติก่อน”

ชายหนุ่มไม่ได้สนใจเสียงตะโกนนั้น เพราะในใจเขาร้อนรนเต็มที เพราะกลัวว่าจะหาแหวนไม่เจอ
เขาควานหาแหวนในน้ำต่อไป ทำเหมือนเดิม โดยไม่สนใจเสียงคนบนฝั่ง

ส่วนคนบนฝั่งก็ยังไม่ละความพยายาม พวกเขาตะโกนลงมาอีกครั้ง

“เอาน่า พี่ชาย พักสักแป๊บนะพี่ พี่กำลังอยู่ในความตระหนกตกใจ นั่งลงแป๊บนึงก่อน พักก่อน”
คราวนี้เขาฟัง เพราะเขารู้สึกว่าหาจนเหนื่อยแล้วจริงๆ เขานั่งลงบนก้อนหินที่ทำให้เขาลื่นล้ม เขานั่งพัก พร้อมกับปล่อยความคิดทุกอย่างไปตามที่คนบนฝั่งแนะนำ ไม่ได้สนใจแล้วว่าจะหาแหวนเจอหรือไม่ เขานั่งพัก เพราะเหนื่อยจากการหาแหวนวงนั้นแล้วจริงๆ

แต่เมื่อเขานั่งพักไปสักพัก โคลนที่เขาขุดหาแหวนก็เริ่มตกตะกอน น้ำที่เคยขุ่นจากการควานหาแหวนของเขาเริ่มสงบและใสขึ้น เขามองไปเห็นแสงสะท้อนที่ใต้น้ำ แถวๆ ปลายเท้าของเขา

เขาก้มลงไปดูที่แสงสะท้อนนั้น แล้วก็พบว่า มันคือแหวนวงนั้น ที่เขาพยายามควานหาอยู่นั่นเอง
เขาดีใจ ตะโกนขอบคุณคนบนฝั่ง แล้วรีบวิ่งหน้าตั้งไปหาหญิงคนรัก เพื่อขอเธอแต่งงาน

กลับมาในโลกแห่งความจริงของเรา มันก็เช่นเดียวกัน เวลาที่เราอยากได้อะไร เราต้องคิดและจินตนาการให้ได้ก่อน ว่าสิ่งนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร รูปแบบเป็นแบบไหน เพื่อที่จะได้ไปหาได้ถูก

และที่สำคัญ ความสงบ ความนิ่งของจิตในใจ จะทำให้เราเห็นภาพนั้นได้ ชัดเจนมากยิ่งขึ้น เหมือนกันกับที่คนบนฝั่งขอให้ชายหนุ่มนั่งพัก เพื่อรอเวลาให้น้ำใส ที่จะทำให้เขาเห็นแหวนได้ชัดเจนขึ้นนั่นเอง

เปรียบเทียบให้เห็นภาพง่ายๆ ขึ้นมาสักนิดนึง ถึงการคิดและจินตนาการในสิ่งที่อยากได้ เราอาจจะอยากซื้อกระเป๋าใส่คอมพิวเตอร์หนึ่งใบจากร้านค้าออนไลน์ เราคงต้องคิดให้ได้ก่อนว่า หน้าตาของกระเป๋าที่เราอยากได้นั้น เป็นอย่างไร ใช้วัสดุแบบไหน สีอะไร ดีไซน์เป็นแบบไหน ยิ่งละเอียดได้เท่าไหร่ยิ่งดี เพราะจะทำให้เราค้นหาได้อย่างแม่นยำมากขึ้น ไม่อย่างนั้นแล้ว เราคงต้องไถหน้าจอโทรศัพท์ไปเป็นวัน กว่าจะเจอกระเป๋าใบที่ถูกใจ

นอกเหนือไปจากการเห็นภาพให้ชัด ว่าอยากได้หรือปรารถนาในสิ่งไหน สิ่งที่อยากเพิ่มให้อีกหนึ่งอย่างที่สำคัญพอๆ กันก็คือ

“ต้องเห็นและรู้สึกให้ได้ด้วยว่า หลังจากได้รับสิ่งนั้นไปแล้ว ตัวเราเป็นอย่างไร ทั้งการคิด การพูดจาก หรือการแสดงออกทางสีหน้า ท่าทางและพฤติกรรม”

เหมือนกับชายคนนั้น ที่พอเมื่อพบแหวนของเขา ก็รีบวิ่งไปหาหญิงคู่รักในทันที เชื่อได้ว่า ภาพในหัวของเขา ไม่ได้เป็นเพียงแค่การขอแต่งงาน แต่น่าจะเห็นภาพและรับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นหลังจากที่ทั้งคู่ได้อยู่ร่วมกันไปแล้วนั่นเอง

เรื่องการรับรู้ รู้สึก ไปจนถึงการแสดงออก เป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะมันกำลังจะทำให้เราก้าวไปอีกขั้นของการ Manifest เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเราได้รับในสิ่งที่ปรารถนาไว้มาแล้ว

เช่น ถ้าคุณปรารถนาจะเป็นนักพูดที่ประสบความสำเร็จ มีคนติดตามฟังจนล้นทุกเวที และที่สำคัญคือ คนที่มาฟังเหล่านั้น สามารถนำข้อคิดที่คุณพูด วิธีการที่คุณแชร์ ไปเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาให้ดีขึ้นได้ด้วย

“ตัวคุณเป็นอย่างไร รู้สึกอย่างไร ทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ”

หรือ ถ้าคุณปรารถนาจะประสบความสำเร็จในการลดน้ำหนักลงมาจนมีค่า BMI อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน จะทำอะไรก็จะได้ดูคล่องแคล่วว่องไว ไม่เหนื่อยง่าย แถมหาเสื้อผ้าใส่ก็ดูสมส่วน ไม่เล็ก ไม่ใหญ่เกินไป

ก็ให้คิดและจินตนาการต่อไปอีกขั้นว่า เมื่อทำให้ร่างกายของคุณมีค่า BMI อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานแล้ว

“ตัวคุณเป็นอย่างไร รู้สึกอย่างไร ทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ”

ถ้าคุณคิดและเห็นภาพได้อย่างชัดเจนว่า จะเป็นอย่างไร จะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง คุณ “เป็น” อย่างไรบ้าง นั่นก็ทำให้คุณเข้าใกล้ความเป็นจริง ตามที่สัธกูรูบอกไว้

“ทุกสิ่งในโลกนี้เกิดขึ้น 2 ครั้ง ครั้งแรกในความคิดด้วยจิตและจินตนาการของเรา แล้วครั้งที่สอง มันจะเกิดขึ้นมาบนโลกนี้ได้จริงๆ”

สัธกูรู เล่าเรื่องให้ฟังเรื่องหนึ่ง ที่คนเล่าต่อๆ กันมานาน

มีชายวัยกลางคนคนหนึ่ง เดินทางมาไกลมาก เดินมาเรื่อยๆ จากที่ไหนก็ไม่รู้ จะเดินไปที่ไหนก็ยังไม่รู้ แต่เขาเดินมาเรื่อยๆ อย่างไม่ได้หยุดหย่อน จนอยู่ดีๆ ก็ปรากฏว่า ชายคนนั้นเดินหลุดเข้าไปในทุ่งหญ้าของสรวงสวรรค์

ด้วยความรู้สึกเหนื่อย เพราะเดินทางมาไกล ชายคนนั้นเลยอยากหาที่นั่งเพื่อพักจากความเหนื่อยล้าที่เดินทางมา แล้วสายตาก็มองเห็นต้นไม้ใหญ่อยู่ตรงหน้า ใต้ต้นไม้มีร่มเงาที่ดูแล้วน่าจะเหมาะกับการพักผ่อนได้เป็นอย่างดี ชายคนนั้นเลยตัดสินใจเดินเข้าไปหาต้นไม้ต้นนั้น

เมื่อถึงต้นไม้ เขานั่งลง หลังพิงต้นไม้ ลมพัดไหวๆ ใบไม้พริ้วไปตามสายลม เขาหลับตา แล้วสักพักเขาก็หลับไป

เขาหลับไปได้ประมาณ 3 ชั่วโมง จากอาการเหนื่อยล้าและอ่อนแรงจากการเดินมาทั้งวัน พอตื่นขึ้นมาก็รู้สึกหิว พอหิวมากเข้า เขาก็จินตนาการถึงอาหารต่างๆ ที่เขาอยากกิน

ฉับพลันทันใด อาหารทั้งหลายที่เขาจินตนาการไว้ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาไม่มีคำถามว่าอาหารมาจากไหน มาได้อย่างไร ไม่มีความสงสัยใดๆ เกิดขึ้น มีเพียงแค่หยิบเอาอาหารขึ้นมากินเพื่อเปลี่ยนความหิวของเขา ให้กลายเป็นความอิ่ม

พออิ่มแล้ว เขาก็เริ่มกระหายน้ำ เขาอยากดื่มอะไรบางอย่าง ทั้งที่มีและไม่มีแอลกอฮอล์ผสมอยู่ และแล้วเขาก็คิดถึงเครื่องดื่มเหล่านั้น เขาจินตนาการถึงเครื่องดื่มต่างๆ ที่อยากดื่ม

คิดได้ไม่นาน เครื่องดื่มเหล่านั้นก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา เหมือนเดิม เขาไม่ถาม ไม่สงสัย ว่าเครื่องดื่มเหล่านี้มาได้อย่างไร แล้วเขาก็ดื่มเครื่องดื่มเหล่านั้นไปจนหมด

สัธกูรูหยุดเรื่องเล่าไว้ตรงนี้ ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า

ชาร์ล ดาร์วิน เคยบอกเอาไว้ว่า “แท้จริงแล้ว มนุษย์อย่างเรา คือ ลิงที่หางหายไป”

ในทางโยคะ มีคำพูดอยู่ว่า “จิต” ของเรานั้น เหมือน “ลิง” เคลื่อนไหวตลอดเวลาโดยไม่จำเป็น ไม่หยุดอยู่นิ่ง วิ่งไปวิ่งมา และซุกซน

ซึ่งความไม่อยู่นิ่งและซุกซนนี้ เป็นทั้งธรรมชาติของจิต และมนุษย์ที่มาจากลิงอย่างเรา มันเป็นธรรมชาติของเรา แต่ถ้าเอาจริงๆ แล้ว “เราควรฝึกจิตให้นิ่ง จะเป็นเรื่องที่ดีกว่า”

ชายวัยกลางคนคนนั้นก็เหมือนกันกับมนุษย์อย่างเรา “จิตของเขาก็ไม่ได้อยู่นิ่ง” และพอจิตของเขาเริ่มเคลื่อนไหวโดยไม่จำเป็น เขาก็คิดไปว่า “ขออาหาร อาหารก็มา ขอเครื่องดื่ม เครื่องดื่มก็มา”
“เรื่องทั้งหมดนี้ ต้องเป็นการกระทำของ “ผี” แน่ๆ ผีทำการเสกอาหารและเครื่องดื่มเหล่านี้ออกมาแน่ๆ”

และคราวนี้ เมื่อเขาคิดถึงผีมากเข้าๆ ผีก็ออกมา

เขายังไม่หยุดคิด “ผีที่ออกมาต้องมาทำร้ายเขาแน่ๆ” เขาคิดอยู่แบบนี้ คิดซ้ำแล้วซ้ำอีก
และแล้วเหล่าผีก็เริ่มทำร้ายเขาขึ้นมาจริงๆ

เขาควรจะหยุดคิด หรือไม่ก็เปลี่ยนความคิดไปเป็นแบบอื่นๆ แต่ด้วยความที่จิตยังไม่นิ่งพอ และยอมให้ลิงในจิตเป็นตัวนำพาให้เคลื่อนไหว

เขาเลยคิดต่อไปอีกว่า “ผีต้องฆ่าเขาแน่ๆ”

และสุดท้าย เขาก็โดนผีฆ่าตาย

ชายคนนั้นไม่รู้ว่าเขานั่งอยู่ใต้ต้น “กัลปพฤกษ์” หรือ ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Wishing Tree” ที่แปลเป็นไทยแบบตรงไปตรงมาว่า “ต้นไม้แห่งความปรารถนา”

เขาปรารถนาจะได้อาหาร อาหารก็มา
เขาปรารถนาจะได้เครื่องดื่ม เครื่องดื่มก็มา
เขาปรารถนาที่จะเจอผี ผีก็มา
เขาปรารถนาที่จะได้รับความเจ็บปวดจากผี ผีก็ทำร้ายเขา
เขาปรารถนาที่จะตาย ผีก็ทำให้เขาตาย

เราอาจไม่จำเป็นต้องออกไปหาต้นกัลปพฤกษ์นี้ ถึงแม้ว่ามันจะมีอยู่จริงในหลายๆ พื้นที่ก็ตาม แต่เราสามารถทำให้มันมีจริงได้ ด้วยการจัดการ “จิตของเรา” ให้เห็น, คิด และนึกได้ในสิ่งที่ปรารถนาอย่างชัดเจนและใสเหมือนแก้ว เพราะสิ่งนี้จะทำให้ความปรารถนาของเราชัดเจนมากยิ่งขึ้น

ช่วงนี้ผมอยู่ในห้วงเวลาของความสงสัยและอยากจะศึกษา ไปจนถึงทดลองทำเรื่อง Manifestation
ต้องขออนุญาตบอกไว้ตรงนี้ก่อนว่า ผมเปิดโรงเรียนในใจไว้หนึ่งโรงเรียน มุ่งเน้นไปที่การพัฒนาคนไม่ว่าจะเป็นเรื่องความคิด ชีวิต และจิตใจ ซึ่งโรงเรียนนี้มีชื่อว่า “Seeder School – โรงเรียนบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์” ที่มีคติประจำโรงเรียนว่า “สงสัย – ศึกษา – ทดลองทำ” ซึ่งเอาจริงๆ มันก็มีที่มาจากตัวผมที่ชอบสงสัยและศึกษาอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่ก็ทำให้ได้พบกับตัวเองว่า “ถ้าทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ เราจะตามโลกนี้ได้ทัน” และนั่นมันก็คือคอนเส็ปต์ของ “การเรียนรู้ตลอดเวลา” หรือ “การเรียนรู้เพื่อให้รู้ว่าเราต้องเรียนอย่างไร”

เอาล่ะกลับมาที่เรื่องสัธกูรูและ Manifestation อีกครั้ง…

ผมเข้าไปพยายามควานหา ศึกษาหาความรู้จากแหล่งหนึ่งที่คนส่วนใหญ่ก็ใช้ นั่นคือ “แอปแดง” เวลาที่เราต้องเลี่ยงคำพูดเมื่อต้องสื่อสารบนโลกโซเชียล แต่ถ้าเอาแบบตรงไปตรงมาก็เรียกว่า “ยูทูป” นี่แหละ

ผมอยากเข้าใจมากกว่านี้ ว่าต้องทำอย่างไร เพราะอยากเอาไปทดลองทำด้วย ว่ามันจะได้ผลจริงไหม เอาจริงๆ ในใจลึกๆ ผมก็อยากให้มันสำเร็จและเกิดขึ้นได้จริงๆ เชื่อว่า มากกว่า 80% ของคนที่อ่านเรื่องนี้อยู่ ก็น่าจะคิดในทำนองเดียวกันกับผมนี่แหละ

สำหรับผม ผมยังไม่รู้ว่าจะใช้คำไทยว่าอะไรดี สำหรับคำว่า Manifestation หรือ Manifest เพราะเท่าที่ค้นหาดูมันอาจเป็นได้ทั้ง “กฎแรงดึงดูด” “พลังจักรวาล” “จักรวาลจัดสรร” ที่สุดท้ายปลายทางของความหมายของคำเหล่านั้นก็คือ “ทำให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ปรารถนา”

(ผมเลือกใช้คำว่า “ปรารถนา” มากกว่าคำว่า “อยาก” เพราะผมคิดว่าปรารถนามีพลังทางบวกมากกว่าอยากอยู่เยอะ ซึ่งอันนี้ก็คงต้องแล้วแต่ความชอบของคน)

จากคำบอกเล่าของสัธกูรู ที่ได้ไปเจอมาในยูทูป ที่ผมคิดว่าเป็นคลิปหนึ่งที่ทำให้เข้าใจเรื่องนี้ได้ง่ายที่สุด อันดับแรก สัธกูรู บอกว่า

“ถ้าเราทำให้ 4 อย่างนี้ ให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างสมบูรณ์ สิ่งที่เราปรารถนาไว้ จะกลายเป็นจริง”

แต่ก่อนที่จะเข้าสู่เรื่อง 4 อย่างที่ว่า สัธกูรูก็บอกไว้อีกครั้งว่า “มนุษย์สามารถทำให้ทุกสิ่งเป็นจริงได้ ไม่เป็นอะไรที่เกินเลยความสามารถของมนุษย์ธรรมดาๆ อย่างพวกเราเลย”

“สิ่งที่ไม่เคยคิดมมาก่อนว่าจะมีได้ในเมื่อวาน อาจเกิดขึ้นและมีได้ในวันนี้ แค่เริ่มที่จุดแรกที่มีอยู่ในตัวคุณอยู่แล้ว นั่นก็คือ จิต ของคุณนั่นเอง”

ถ้าจะให้ยกตัวอย่างในแบบที่จับต้องได้ ก็ต้องเป็นเรื่องของ “เครื่องบิน” ที่สมัยก่อน มนุษย์มีความฝันอยากบินได้เหมือนนก เพื่อที่จะได้เห็นโลกในมุมที่ไม่เคยได้เห็น คนที่มีความตั้งใจและปรารถนาจะให้มันเกิดขึ้นให้ได้ ก็เริ่มจากการตั้ง “จิต” อย่างแน่วแน่เสียก่อน หลังจากนั้นก็ตามมาด้วย “จินตนาการ”

ซึ่งอันนี้ ไอน์สไตน์ ก็เคยบอกเอาไว้ว่า “จินตนาการสำคัญกว่าความรู้” แต่ผมจะขอเปลี่ยนประโยคนี้ของไอน์สไตน์ไปซักหน่อย เพราะผมคิดว่า “จินตนาการ มาก่อน ความรู้” เพราะเมื่อไหร่ที่เราจินตนาการได้ ตั้งจิตให้มุ่งมั่นได้ เดี๋ยวเราก็จะพยายามพาตัวเองไปหาความรู้มาให้ได้นั่นเอง

กลับมาที่สัธกูรูอีกครั้ง สิ่งที่สัธกูรูบอกก็คือ “ทุกสิ่งที่เราเห็นว่าเกิดขึ้นในโลกมนุษย์นี้ ไม่ได้เกิดขึ้นมาเป็นครั้งแรก แต่เป็นการเกิดขึ้นมาเป็นครั้งที่สอง”

“เพราะครั้งแรกที่สิ่งนี้เกิดขึ้น มันเกิดขึ้นในจิตและจินตนาการของคนที่ปรารถนาให้สิ่งนี้เกิดขึ้นมาได้จริงๆ”

(ไม่ว่าเรื่องนั้นมันจะเป็นเรื่องร้ายหรือเรื่องดี แต่จริงๆ แล้วเราควรปรารถนาแต่เรื่องดีๆ เรื่องที่จรรโลงใจ และสรรสร้างสังคมให้ดีขึ้น จริงไหมล่ะ)

ดังนั้น ขอให้เรียนรู้ที่จะสร้างสิ่งที่ถูกต้อง, สิ่งดีๆ ที่ตัวเองปรารถนา สร้างสิ่งนั้นให้เกิดขึ้นในจิตและจินตนการของตัวเองเสียก่อน

ลองทำแบบทดสอบนี้เพียง 5 นาที แล้วคุณจะรู้วิธีการที่จะโตทั้งหน้าที่การงานและการเงิน

เคยรู้สึกไหม ? ตั้งใจทำงานแทบตาย ทุ่มเททั้งแรงใจแรงกาย แต่ความก้าวหน้ายังไม่มี ความดียังไม่ปรากฏ ทุกเช้าตื่นขึ้นมาทำงานเหมือนเดิม เจอปัญหาเดิม ๆ ทำทุกอย่างตามหน้าที่ แต่โอกาสดี ๆ ไม่เคยเป็นของเรา ขยันแค่ไหนก็เหมือนเดิม ไม่ก้าวหน้า ไม่มีใครมองเห็น หรือแย่กว่านั้น คนที่ทำงานน้อยกว่าเรากลับไปได้ไกลกว่า ถ้าคุณรู้สึกแบบนี้ บางทีปัญหาอาจไม่ใช่ที่ตัวคุณ แต่เป็นเพราะคุณอยู่ผิดที่ผิดทาง (ถ้ารู้สึกว่าพาดหัวแบบนี้มันแรงไป ผมขออภัยไว้ ณ ที่นี้แบบล่วงหน้าก่อนนะครับ แต่ในใจลึกๆ ผมบอกกับตัวเองว่า มีบางคนที่เคยเจอแบบนี้มาแล้วจริงๆ)

แบบทดสอบ Career Alignment Matrix ใช้เวลาแค่ 5 นาที แต่จะช่วยให้คุณเห็นภาพชัดๆ ว่าตอนนี้คุณอยู่ตรงไหนในเส้นทางการเติบโตของตัวเอง โดยมีทั้งหมด 20 ข้อ แบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนที่หนึ่งคือความสามารถในการทำงาน HR และส่วนที่สองเป็นเรื่องการให้ความสนับสนุนและทิศทางขององค์กรที่มีต่องาน HR

ผลลัพธ์ที่ได้จากแบบทดสอบนี้ จะแบ่งผลออกมาเป็น 4 กลุ่ม ตามเกณฑ์ความสามารถที่มีในการทำงาน HR และการให้ความสนับสนุนหรือทิศทางขององค์กรที่มีต่องาน HR

• เมล็ดพันธุ์ที่เติบโตงอกงาม (SuperSeeds) – อยู่ในที่ที่ใช่ กำลังเติบโตอย่างเต็มที่
• เมล็ดที่ไม่ยอมแตกหน่อ (Stagnant Sprouts) – โอกาสมีรอบตัว แต่กลับนิ่งอยู่กับที่
• เถาวัลย์ที่เหี่ยวเฉา (Wilted Vine) – มีศักยภาพแต่ไม่ได้รับการเห็นค่า
• เมล็ดที่ไม่ยอมไปไหน (Settled Soil) – ทำงานแบบเดิม ๆ ไม่มีแรงผลักดัน ไม่มีการเติบโต

ถ้าคุณอยาก เติบโตในหน้าที่การงาน ได้รับโอกาสดีๆ ก้าวขึ้นไปอีกขั้น ผมแนะนำว่าต้องเริ่มจากการเข้าใจว่าตัวเองอยู่จุดไหน และจะเปลี่ยนเส้นทางไปเป็น SuperSeeds ได้ยังไง ถ้าวันนี้คุณยังไม่ได้อยู่ตรงจุดนั้น

ก่อนจะไปทำความเข้าใจว่าแต่ละแบบมีรายละเอียดยังไง ลองมาดู 3 ความเชื่อผิดๆ ที่อาจทำให้คุณติดอยู่ในที่เดิม กันก่อนก็แล้วกัน

กับดักที่1: “ขยันแล้ว เดี๋ยวก็มีคนเห็นค่าเอง”

ความจริง: ขยันอย่างเดียวไม่ได้ช่วยให้คุณเติบโต ถ้าอยู่ในที่ที่ไม่มีใครเห็นค่า หรือไม่มีพื้นที่ให้คุณแสดงศักยภาพ คุณก็จะกลายเป็น เถาวัลย์ที่เหี่ยวเฉา (Wilted Vine) – คนที่มีความสามารถแต่ไม่มีโอกาสงอกงาม

ทางออก: ถ้าทุ่มเทเต็มที่แล้วยังถูกมองข้าม ลองพิจารณาว่า องค์กรที่คุณอยู่สนับสนุนการเติบโตของคุณจริงหรือไม่ ? ถ้าไม่ ลองหาทางเลือกใหม่ หรือเริ่มต้นสร้างโอกาสให้ตัวเองขึ้นมาซะ !!!

กับดักที่ 2: “บริษัทให้การอบรมพัฒนา ก็แปลว่าฉันจะเติบโตได้ในเร็ววัน”

ความจริง: แค่มีหลักสูตรอบรมหรือเส้นทางความก้าวหน้าในอาชีพให้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าคุณจะได้สิทธิ์ในการเติบโตก้าวหน้านั้นแบบอัตโนมัติ ถ้าคุณไม่ลงมือทำอะไรเลย คุณก็จะเป็นแค่ เมล็ดที่ไม่ยอมแตกหน่อ (Stagnant Sprouts) ที่โอกาสมีอยู่เต็มไปหมด แต่ไม่สามารถคว้าไว้ได้

ทางออก: อย่ารอให้โอกาสมาเคาะประตู คุณต้องออกไปหาเอง !!! ลองขอโปรเจกต์ใหม่ๆ เสนอไอเดีย แสดงให้เห็นว่าคุณพร้อมเป็นคนที่องค์กรจะให้โอกาส

กับดักที่ 3: “ทำงานแบบเดิม ทำดีอยู่แล้ว แล้วก็ทำได้เรื่อยๆ เดี๋ยวยังไงๆ บริษัทก็จัดตำแหน่งใหม่ให้ในซักวัน”

ความจริง: ถ้าคุณทำงานมาหลายปี แต่ยังได้ทำอะไรแบบเดิมๆ ไม่มีโปรเจกต์ใหม่ ไม่มีเทคโนโลยีอะไรใหม่ ไม่มีทักษะอะไรเพิ่มเติม แสดงว่าคุณกำลังกลายเป็น เมล็ดที่ไม่ยอมไปไหน (Settled Soil) ที่อาจจะชินกับที่เดิมมากเกินไป จนไม่มีพัฒนาการ

ทางออก: ถามตัวเองให้ชัด “ฉันยังอยากเติบโตไหม ?” ถ้าคำตอบคือ “ใช่” แต่คุณยังอยู่ในที่ที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง สนใจแต่งานแบบเดิม ไม่ได้สนใจเรื่องพัฒนาการใด ไม่แน่นะ อาจถึงเวลาที่ต้องหาทางออกใหม่ เพื่อให้ได้ทักษะที่เพิ่มขึ้นก็ได้ในเวลานี้

แล้วตอนนี้คุณอยู่ในตรงจุดไหนของเส้นทางอาชีพ HR กันล่ะ ?

Career Alignment Matrix คือเครื่องมือที่ช่วยให้คุณเข้าใจว่า ตอนนี้คุณอยู่จุดไหนในเส้นทางการเติบโตของตัวเอง และอะไรคือสิ่งที่ฉุดรั้งคุณไว้ ไม่ให้ไปถึงศักยภาพสูงสุดที่คุณมี

ความจริงก็คือ… ความสำเร็จในหน้าที่การงาน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสามารถเพียงอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยู่ใน “สภาพแวดล้อมที่ใช่” หรือไม่

เมล็ดพันธุ์ที่เติบโตงอกงาม (SuperSeeds) — กำลังเติบโตและก้าวหน้าอย่างแท้จริง

คุณอยู่ในจุดที่ดีที่สุด – คุณมีทักษะที่แข็งแกร่ง และองค์กรของคุณก็สนับสนุนให้คุณเติบโต
คุณรู้สึกว่า…
• งานที่ทำ ช่วยให้คุณเรียนรู้และพัฒนาอยู่เสมอ
• คุณได้ใช้ศักยภาพของตัวเองเต็มที่ และ มีส่วนร่วมกับงานระดับสูง
• ได้รับโอกาสในการ เป็นผู้นำ หรือแม้กระทั่ง เป็นที่ปรึกษาให้คนอื่น
• องค์กรของคุณ ให้ความสำคัญกับ HR ในเชิงกลยุทธ์ ไม่ใช่แค่ฝ่ายสนับสนุน
• มีโอกาสทำงานใน โปรเจกต์ใหม่ ๆ ที่ท้าทาย และได้ใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยพัฒนางาน

ก้าวต่อไปของคุณ:
• รู้ลึกลงไปในสายงาน HR โดยศึกษาการบริหารทรัพยากรบุคคลเชิงกลยุทธ์
• ทดลองนำ AI และเทคโนโลยีใหม่ ๆ มาปรับใช้ในงาน HR
• ขยายขอบเขตของคุณโดยการ เป็นพี่เลี้ยงให้กับคนอื่น
• เชื่อมโยงตัวเองเข้ากับ Community ของ HR เพื่ออัปเดตเทรนด์ และสร้างเครือข่ายในวงการ

คุณแน่ใจแล้วหรือยังว่าตัวเองอยู่ในจุดนี้จริงๆ ? หรือจริงๆ แล้ว ยังมีพื้นที่ให้คุณเติบโตมากกว่านี้ ? ลองทำแบบทดสอบ แล้วค้นหาคำตอบของตัวเอง !!!

เมล็ดที่ไม่ยอมแตกหน่อ (Stagnant Sprouts) — โอกาสมีอยู่ แต่คุณยังไม่เติบโต

คุณอยู่ในองค์กรที่มีโอกาส แต่คุณใช้มันอย่างเต็มที่แล้วหรือยัง ?
คุณอาจทำงานในบริษัทที่สนับสนุนการพัฒนา มี Career Path ที่ชัดเจน และให้โอกาสคนที่พร้อมเติบโต แต่… ทำไมเรายังย่ำอยู่กับที่ ?

ลองถามตัวเองดูว่า…
• คุณทำงานที่เดิมมาหลายปี แต่ก็ยังอยู่ในบทบาทเดิม
• งานของคุณวนเวียนอยู่กับ Payroll, Compliance หรือ Recruitment Admin
• เพื่อนร่วมงานหลายคนก้าวหน้าไปแล้ว แต่คุณก็ยังคงอยู่ที่เดิม
• คุณรู้ว่ามีโอกาสมากมายในองค์กร แต่ยังไม่กล้าที่จะคว้ามัน เพราะยังไม่มั่นใจในความสามารถที่มี
ความจริงคือ: องค์กรอาจไม่ใช่ปัญหา แต่คุณเองอาจกำลังติดอยู่ในโหมด “Autopilot”

ก้าวต่อไปของคุณ:
• ออกจากโหมดอัตโนมัติ – ลองสำรวจว่าองค์กรมีโครงการพัฒนาบุคลากรอะไรบ้าง แล้วลองขอโอกาสไปลองลงมือทำในโครงการนั้น
• พัฒนาทักษะใหม่ๆ เช่น HR Data Analytics, Talent Development หรือ AI-driven HR
• สร้างเครือข่ายกับ HR มืออาชีพที่ท้าทายแนวคิดแความรู้ของคุณ เพื่อช่วยผลักดันให้คุณเติบโตปละก้าวหน้า
• ตั้งเป้าหมายชัดๆ ว่า อีก 6 เดือน หรือ 1 ปีข้างหน้า คุณอยากไปถึงจุดไหน แล้วเริ่มเดินไปหามัน

คุณกำลังใช้โอกาสที่มีให้เต็มที่หรือยัง ? หรือจริงๆ แล้วคุณเป็นคนที่ฉุดตัวเองไว้ ? ลองทำแบบทดสอบ แล้วค้นหาความจริง !!!

เถาวัลย์ที่เหี่ยวเฉา (Wilted Vine) — คุณมีศักยภาพ แต่ติดอยู่ในที่ที่ไม่เห็นค่า

คุณมีทักษะ มีความสามารถ แต่ทำไมรู้สึกเหมือนโดนมองข้าม ?
คุณเก่งเรื่อง Talent Management, HR Analytics หรือการบริหารทรัพยากรบุคคลเชิงกลยุทธ์
แต่… องค์กรของคุณมอง HR เป็นแค่ ฝ่ายสนับสนุน ไม่ใช่ผู้กำหนดทิศทางองค์กร

คุณกำลังเจอปัญหาเหล่านี้อยู่หรือเปล่า ?
• มีไอเดียดีๆ แต่ไม่มีใครสนใจและรับฟัง
• องค์กรของคุณมอง HR เป็นแค่ฝ่ายธุรการ ดูแลงานด้านเอกสาร และงานทั่วๆ ไป ไม่ใช่ Strategic Partner
• โอกาสเติบโตแทบไม่มี ต่อให้ทำดีแค่ไหนก็ไม่มีพื้นที่ให้ก้าวขึ้นไป
• คุณรู้ว่าตัวเองมีศักยภาพ แต่ เหมือนกำลังอยู่ผิดที่ เพราะไม่มีเวทีให้คุณได้แสดงศักยภาพนั้น
ความจริงคือ: ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ความสามารถของคุณ แต่มันคือสภาพแวดล้อมที่ไม่ให้คุณเติบโต

ก้าวต่อไปของคุณ:
• ลองเสนอแนวคิดใหม่ๆ ที่ทำให้องค์กรได้ประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพัฒนาหรือการลดต้นทุน เพื่อใช้ในการดึงดูดความสนใจจากผู้บริหาร
• ขอเข้าร่วมโปรเจกต์ที่ช่วยให้คุณได้แสดงศักยภาพ เช่น Workforce Planning หรือ AI ใน HR
• เรียนรู้ทักษะที่ทำให้คุณโดดเด่น เช่น HR Tech, Generative AI หรือ Digital Transformation
• ถ้าคุณพยายามแล้วแต่ไม่ได้รับการสนับสนุน อาจถึงเวลาขยายเครือข่าย และมองหาโอกาสใหม่ ก็เป็นได้

เอาจริงๆ นะ ตอนนี้ คุณอยู่ในองค์กรที่ให้คุณค่าในตัวคุณจริงๆ หรือแค่ทนอยู่ไปวันๆ ? ลองทำแบบทดสอบ แล้วคุณจะเห็นคำตอบที่แท้จริง !!!

เมล็ดที่ไม่ยอมไปไหน (Settled Soil) — อยู่อย่างมั่นคง แต่อาจไม่มีการเติบโต

คุณทำงานที่เดิมมานาน ทำหน้าที่เดิมๆ มาหลายปี… แล้วไงต่อ ?
คุณอาจจะไม่ได้ทุกข์ ไม่ได้เบื่อ ไม่ได้รู้สึกว่า “งานนี้แย่”
แต่ลึกๆ แล้ว คุณอาจรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ก้าวไปข้างหน้า ก็เป็นได้

ลองถามตัวเองดูว่า…
• คุณทำงานแบบ Routine ซ้ำๆ มาเป็นปีๆ โดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
• คุณไม่ได้มีปัญหากับที่ทำงาน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือท้าทายกับงานที่ทำ
• คุณเคยคิดจะพัฒนาตัวเอง แต่ก็รู้สึกว่าไม่มีแรงผลักดันมากพอ
• คุณเริ่มเชื่อว่า HR ก็คือการทำงานเอกสาร จัดการระบบ และไม่มีอะไรไปมากกว่านั้นแล้ว
ความจริงคือ: คุณอาจจะ “สบายเกินไป” จนหยุดพัฒนา และนั่นอาจเป็นอุปสรรคที่ขวางทางการเติบโตของคุณเองก็ได้เหมือนกัน

ก้าวต่อไปของคุณ:
• การเติบโตไม่ได้แปลว่าต้องเปลี่ยนงาน – ลองเริ่มต้นจากสิ่งเล็กๆ เช่น เรียนรู้ HR Tech หรือการใช้ AI ในงาน HR
• หาช่องทางพัฒนาตัวเอง เช่น ลงคอร์สออนไลน์ หรือทดลองใช้เครื่องมือที่ช่วยให้การทำงานมีประสิทธิภาพขึ้น
• เชื่อมต่อกับ HR มืออาชีพที่ก้าวหน้ากว่าคุณ เพื่อแลกเปลี่ยนไอเดียและมุมมองใหม่ๆ
• ถามตัวเองว่า อีก 5 ปีข้างหน้า คุณอยากอยู่ในจุดไหนของอาชีพ ? แล้วเริ่มจากก้าวเล็กๆ วันนี้

ตอนนี้คุณกำลัง “เติบโต” หรือแค่ “อยู่ไปวันๆ” ? ลองทำแบบทดสอบ แล้วดูว่าคุณควรไปต่อทางไหน !!!

ตอนนี้… คุณอยู่ตรงไหนของเส้นทางอาชีพ ?

คุณได้เห็นทั้ง 4 Quadrants แล้ว ลองคิดดูว่า อะไรที่ฟังดูเหมือนตัวคุณมากที่สุด?

• เมล็ดพันธุ์ที่เติบโตงอกงาม (SuperSeeds) – เติบโตและก้าวหน้าอยู่เสมอ
• เมล็ดที่ไม่ยอมแตกหน่อ (Stagnant Sprouts) – มีโอกาส แต่ยังไม่ใช้ให้เต็มที่
• เถาวัลย์ที่เหี่ยวเฉา (Wilted Vine) – มีความสามารถ แต่ติดอยู่ในที่ที่ไม่เห็นค่า
• เมล็ดที่ไม่ยอมไปไหน (Settled Soil) – มั่นคง แต่ไม่มีแรงผลักดันให้เติบโต

ใช้เวลาแค่ 5 นาที กับแบบทดสอบ Career Alignment Test แล้วคุณจะรู้แน่ชัดว่าตัวเองอยู่ตรงไหน และควรก้าวไปทางไหนต่อ !!! ทำง่ายๆ เข้าใจตัวเองได้มากขึ้น และที่สำคัญ… ฟรี!

แบบรายงานอาชีพเฉพาะตัวของคุณจะเป็นอย่างไร ?
ก่อนที่คุณจะทำแบบทดสอบ มาดูกันว่า รายงาน Career Alignment Report ของคุณจะช่วยให้คุณเข้าใจเส้นทางอาชีพของตัวเองได้อย่างไร

• คุณอยู่ใน Quadrant ไหน ? – คุณเป็น เมล็ดพันธุ์ที่เติบโตงอกงาม (SuperSeed), เมล็ดที่ไม่ยอมแตกหน่อ (Stagnant Sprout), เถาวัลย์ที่เหี่ยวเฉา (Wilted Vine), หรือเมล็ดที่ไม่ยอมไปไหน (Settled Soil) ?
• ลักษณะของแต่ละ Quadrant เป็นอย่างไร ทั้งเรื่องงานและองค์กร
• หากอยากไปเป็น SuperSeeds คุณควรต้องทำอย่างไร ?

หน้าตาที่คุณจะได้จะเป็นแบบนี้

หากคุณต้องการคู่มือ HR Career Alignment เพื่ออ่านเชิงลึกเกี่ยวกับแต่ละ Quadrant และหาวิธีพัฒนาตัวเองไปสู่ SuperSeeds คุณสามารถกรอกชื่อ นามสกุล และอีเมล ในลิงค์นี้ จากนั้นระบบจะส่งคู่มือไปให้ที่อีเมลของคุณได้เลย
https://api.automationcart.com/widget/form/TEg0beGclAjZqiwrn0dI

หรือเชื่อมต่อกับผมบน Facebook ที่เพจ “HR ข้างบ้าน” เพื่อร่วมเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน HR ที่แชร์กลยุทธ์การเติบโต เทรนด์อาชีพ และการใช้ AI ในสายงาน HR ไปด้วยกันนะครับ

ใครๆ ก็รู้ว่า AI เก่ง! แต่ถ้าใช้ผิดที่ ผิดทาง ก็พังได้เหมือนกัน
ทุกวันนี้ Generative AI ไม่ใช่ของเล่นอีกต่อไป มันกลายเป็น เครื่องมือที่องค์กรทุกแห่งเริ่มใช้ ไม่ว่าจะเป็นช่วยร่างอีเมล คิดคอนเทนต์ สรุปประชุม หรือวิเคราะห์ข้อมูล แต่มันก็เป็นดาบสองคม เพราะถ้าใช้แบบไม่มีระเบียบ มันก็กลายเป็นระเบิดเวลาได้เหมือนกัน

ลองคิดดูว่า…

• พนักงานป้อน ข้อมูลลับของบริษัท ลงใน AI โดยไม่รู้ตัว → ข้อมูลไปโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้!
• ใช้ AI เขียนเนื้อหาโดยไม่ตรวจสอบ → สุดท้ายแชร์ข้อมูลผิด ๆ ออกไปให้ลูกค้า!
• หัวหน้าใช้ AI ตัดสินใจเรื่องพนักงาน → เอ๊ะ! แบบนี้มันถูกต้องจริงไหม?

แจกฟรี! ตัวอย่างระเบียบ AI ที่องค์กรปรับใช้ได้จริง

เอกสารนี้ไม่ได้บังคับให้ใช้ตาม แต่เป็นแนวทางที่ช่วยให้องค์กรเอาไปปรับใช้ได้
แต่ละบริษัทมีวิธีทำงานไม่เหมือนกัน เราเลยออกแบบ “ตัวอย่างระเบียบการใช้ AI” ให้คุณ ดาวน์โหลดฟรี แล้วไปปรับให้เหมาะกับองค์กรของคุณเอง!

ในเอกสารนี้มีอะไรบ้าง?

• AI ใช้ทำอะไรได้ – และทำอะไรไม่ได้
• ข้อห้าม! อะไรที่ห้ามเอา AI ไปใช้เด็ดขาด
• วิธีใช้ AI อย่างปลอดภัย ไม่เสี่ยงข้อมูลรั่วไหล
• ตัวอย่างแบบฟอร์มที่ช่วยให้ทุกอย่างเป็นระบบ
• ถ้าพนักงานละเมิดระเบียบ AI จะมีบทลงโทษอย่างไร

ใครควรโหลดเอกสารนี้?

• ผู้บริหาร ผู้จัดการ – ถ้าไม่อยากให้ AI กลายเป็นปัญหาในองค์กร รีบโหลดเลย!
• ฝ่าย IT & Cybersecurity – ป้องกันปัญหาข้อมูลรั่วไหลตั้งแต่เนิ่น ๆ
• ฝ่าย HR และ Compliance – เช็กให้แน่ใจว่าการใช้ AI ในองค์กรไม่ผิดกฎหมาย
• ทุกคนที่อยากใช้ AI อย่างมีสติ – เพราะ AI ใช้ผิดชีวิตเปลี่ยนได้จริง ๆ

AI ควรเป็นตัวช่วย ไม่ใช่ตัวสร้างปัญหา!

องค์กรของคุณอาจจะเพิ่งเริ่มใช้ AI หรือกำลังหาทางควบคุมมันอยู่ แต่สิ่งสำคัญคือ การมีแนวทางที่ชัดเจน! ถ้าไม่กำหนดแนวทาง พนักงานจะใช้ AI ตามสไตล์ใครสไตล์มัน แล้วพอเกิดปัญหาขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ?

• อย่ารอให้ AI เป็นปัญหาในองค์กรของคุณ
• มีระเบียบไว้ก่อน ดีกว่ามาแก้ทีหลัง
• โหลดฟรี! แล้วไปปรับให้เหมาะกับองค์กรของคุณเอง

ถ้าไม่ได้รับ Email ใน Inbox ขอให้ตรวจสอบที่ Junk Mail และถ้ายังไม่ได้รับจริงๆ ขอให้ติดต่อมาที่ dewteerapap@seederschool.com